Blog

In most professional conflicts, what we see on the surface is disagreement — about priorities, strategy, resources, or roles. What we often fail to see is what is happening underneath: the activation of the Adaptive Child. The concept originates from Transactional Analysis, developed by Eric Berne. It describes the part of our personality that learned to adapt to expectations, authority, approval, and perceived threats in order to feel safe and accepted. The Adaptive Child is

Στις περισσότερες επαγγελματικές συγκρούσεις, αυτό που βλέπουμε δεν είναι μόνο διαφωνία στρατηγικής, ρόλων ή προτεραιοτήτων. Συχνά, αυτό που ενεργοποιείται είναι κάτι βαθύτερο: το Προσαρμοστικό Παιδί. Η έννοια προέρχεται από την  “Συναλλακτική Ανάλυση” του Eric Berne και περιγράφει το μέρος της προσωπικότητάς μας που αναπτύχθηκε για να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις, τις προσδοκίες και τις πιέσεις του περιβάλλοντος. Δεν πρόκειται για «ανώριμη» πλευρά. Πρόκειται για έναν μηχανι

Σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που μεταβάλλεται ραγδαία, η τεχνογνωσία και οι στρατηγικές διαδικασίες δεν επαρκούν από μόνες τους για να εξασφαλίσουν βιώσιμη επιτυχία . Τ ο πραγματικό στρατηγικό πλεονέκτημα των οργανισμών βρίσκεται στους ανθρώπους τους — και στον τρόπο που αυτοί σκέφτονται, συνεργάζονται, εξελίσσονται και ηγούνται. Η κουλτούρα coaching δεν αποτελεί μια «ήπια» ή συμπληρωματική πρακτική. Αντιθέτως, είναι μια βαθιά στρατηγική επιλογή που επηρεάζει τον τρόπο λή

There are moments when the body starts to ache, tense up, or feel exhausted — without a clear medical explanation. And yet, the body is never separate from emotion. Somatization is the process through which psychological stress and unexpressed emotions are expressed physically, especially when feelings remain unacknowledged or suppressed over time. Stress, anger, fear, grief. When they aren’t given space to be felt or expressed, they find a way to be felt through the body. Fr

Υπάρχουν στιγμές που το σώμα αρχίζει να πονά, να σφίγγεται, να εξαντλείται — χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρη ιατρική εξήγηση. Και όμως, το σώμα δεν λειτουργεί αποκομμένα από το συναίσθημα. Η σωματοποίηση είναι ο τρόπος με τον οποίο ψυχικά φορτία εκφράζονται σωματικά, όταν τα συναισθήματα δεν αναγνωρίζονται, δεν εκφράζονται ή καταπιέζονται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στρες, θυμός, φόβος, θλίψη. Όταν δεν βρίσκουν χώρο να ειπωθούν, βρίσκουν τρόπο να φανούν. Από ψυχολογική σκοπιά, η χ

Gaslighting doesn’t only happen in relationships. Sometimes, we do it to ourselves. It sounds like: “I’m overreacting.” “It wasn’t that bad.” “It’s my fault for feeling this way.” Self-gaslighting often begins as a survival strategy. We learn to ignore our instincts to avoid conflict, rejection, or disappointment. Over time, this coping mechanism becomes a habit. From a psychological perspective, repeatedly questioning our own thoughts and emotions leads to: lower self-esteem

Το gaslighting δεν συμβαίνει μόνο στις σχέσεις. Πολλές φορές το κάνουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας. Είναι εκείνη η φωνή που λέει: «Υπερβάλλεις» «Δεν ήταν και τόσο σοβαρό» «Φταις εσύ που νιώθεις έτσι» Το self-gaslighting ξεκινά συχνά ως μηχανισμός επιβίωσης. Μαθαίνουμε να αγνοούμε το ένστικτό μας για να αποφύγουμε σύγκρουση, απόρριψη ή απογοήτευση. Με τον καιρό, όμως, αυτή η στρατηγική γίνεται συνήθεια. Από ψυχολογική σκοπιά, όταν αμφισβητούμε συστηματικά τα συναισθήματα κα

Employee wellbeing is not just another program on the intranet. It’s not a stress management webinar or a Friday yoga session. Wellbeing is culture. And culture shows up in the small, everyday moments. In whether it’s safe to say “I’m overwhelmed.” In whether rest is seen as a right — or a weakness. In whether mistakes are treated as learning opportunities or threats. From an organizational psychology perspective, wellbeing isn’t built through perks, but through behaviors: cl

Η ευημερία των εργαζομένων δεν είναι ένα ακόμα πρόγραμμα στο intranet. Δεν είναι ένα webinar για το άγχος ούτε ένα yoga session την Παρασκευή. Η ευημερία είναι κουλτούρα. Και η κουλτούρα φαίνεται στις καθημερινές, μικρές στιγμές. Στο αν επιτρέπεται να πεις «δεν αντέχω άλλο» χωρίς φόβο. Στο αν η ξεκούραση θεωρείται δικαίωμα ή αδυναμία. Στο αν το λάθος αντιμετωπίζεται ως μάθηση ή ως απειλή. Από την οργανωσιακή ψυχολογία γνωρίζουμε ότι το employee wellbeing δεν χτίζεται με παροχ

Have you noticed how easy it is to feel angry online? One comment, one headline, one story — and suddenly we feel the urge to react, respond, take a stand. This isn’t accidental. Our brain is wired for intensity. When we consume outrage-driven content, the amygdala — the brain’s threat detection center — becomes activated. The body shifts into survival mode, while dopamine is released at the same time. Yes, the same chemical associated with pleasure and addiction. This create

Έχεις παρατηρήσει πόσο εύκολα θυμώνουμε online; Ένα σχόλιο, μια είδηση, ένα story — και ξαφνικά νιώθουμε την ανάγκη να αντιδράσουμε, να απαντήσουμε, να πάρουμε θέση. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Ο εγκέφαλός μας αγαπά την ένταση. Όταν εκτιθέμεθα σε περιεχόμενο που προκαλεί θυμό ή αγανάκτηση, ενεργοποιείται η αμυγδαλή — το κέντρο επιβίωσης του εγκεφάλου. Το σώμα μπαίνει σε κατάσταση «απειλής», ενώ παράλληλα απελευθερώνεται ντοπαμίνη. Ναι, η ίδια χημική ουσία που σχετίζεται με την από

The workplace experience isn’t shaped only by job titles, roles, or KPIs. It’s shaped by people. By how we speak in meetings. By how we give feedback. By whether we truly listen — or just wait for our turn to talk. From an organizational psychology perspective, healthy workplaces are not built on perfection, but on psychological safety, respect, and trust. You don’t need to be a manager to make a difference. You just need to: stop diminishing stop ignoring stop leading with f

Η εργασιακή εμπειρία δεν διαμορφώνεται μόνο από ρόλους, τίτλους και KPIs. Διαμορφώνεται από ανθρώπους. Από τον τρόπο που μιλάμε στις συναντήσεις. Από το πώς δίνουμε feedback. Από το αν ακούμε πραγματικά ή απλώς περιμένουμε να μιλήσουμε. Στην οργανωσιακή ψυχολογία βλέπουμε ξεκάθαρα ότι τα υγιή εργασιακά περιβάλλοντα δεν βασίζονται στην τελειότητα, αλλά στην ψυχολογική ασφάλεια, τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη. Δεν χρειάζεται να είσαι manager για να κάνεις τη διαφορά. Αρκεί: να

In both professional and personal settings, many people encounter individuals who consistently blame them for everything. From minor issues to situations completely unrelated to them, the constant blame can be draining and disorienting. It can erode confidence, create doubt, and distort one’s sense of responsibility. But you can reclaim your clarity and live according to your truth — not the distorted narrative others may impose on you. 1. Recognize the pattern of responsibil

Στο εργασιακό και προσωπικό περιβάλλον, πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν ένα κοινό μοτίβο: άτομα που τους κατηγορούν για τα πάντα. Από μικρά λάθη έως προβλήματα που δεν έχουν καμία σχέση μαζί τους. Η συνεχής απόδοση ευθυνών μπορεί να γίνει ψυχοφθόρα, να διαβρώσει την αυτοεκτίμηση και να δημιουργήσει σύγχυση σχετικά με το τι είναι πραγματικά δική μας ευθύνη. Όμως υπάρχει τρόπος να σταθείς στη δική σου αλήθεια — και όχι σε μια παραμορφωμένη εκδοχή της που προβάλλουν οι άλλοι. 1.

Lying is a deeply human behavior. It appears at work, in friendships, in romantic relationships — and most subtly, in the stories we tell ourselves. Yet most lies are not told to cause harm. They are told to protect something: our image, our identity, our sense of safety. Understanding why we lie is essential if we want to return to truth — with ourselves and with those we care about. 1. Lies born from fear: the instinct to protect our image The most common root of lying is f

Το ψέμα είναι μια συμπεριφορά τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος. Δεν εμφανίζεται μόνο στις ερωτικές σχέσεις, υπάρχει στην εργασία, στις φιλίες, ακόμη και στον τρόπο που μιλάμε στον ίδιο μας τον εαυτό. Και όμως, σπάνια λέμε ψέματα για να πληγώσουμε. Συνήθως λέμε ψέματα για να προστατευτούμε. Η κατανόηση του γιατί ψευδόμαστε είναι το πρώτο βήμα για να επιστρέψουμε στην αλήθεια — την αλήθεια με τον εαυτό μας και με τους άλλους. 1. Ψέματα από φόβο: η ανάγκη να προστατεύσουμε την εικό

Organizations pour resources into long-term business plans, KPIs, and ambitious growth goals. Yet, many overlook a foundational piece of the puzzle: the people who will turn these strategies into reality. This is where a common — and often invisible — issue emerges: misalignment between talent strategy and business strategy. When these two elements don’t align, the organization operates in “dual speed.” The business moves one way, while its people move in another. Why does th

Πολλοί οργανισμοί επενδύουν σε στρατηγικά πλάνα, KPIs και φιλόδοξους στόχους. Ταυτόχρονα όμως παραβλέπουν κάτι κρίσιμο: τους ανθρώπους που θα φέρουν αυτά τα πλάνα στη ζωή. Το αποτέλεσμα; Ένα συχνό —και συχνά αθέατο— πρόβλημα: ασυμφωνία μεταξύ της στρατηγικής ταλέντου και της επιχειρησιακής στρατηγικής. Όταν οι δύο αυτοί άξονες δεν συναντιούνται, ο οργανισμός κινείται με «διπλή ταχύτητα». Το business plan πηγαίνει προς μία κατεύθυνση και οι άνθρωποι προς άλλη. Πού οφείλεται αυ