Leadership Fatigue

Όλοι μιλάμε για το quiet quitting των εργαζομένων — την εσωτερική παραίτηση, τη σιωπηλή απομάκρυνση από τη δέσμευση.

Αλλά σπάνια μιλάμε για το άλλο φαινόμενο: το quiet quitting των ίδιων των ηγετών.

Εκείνων που κάποτε ενέπνεαν, αλλά σήμερα νιώθουν συναισθηματικά άδειοι.

Που συνεχίζουν να “λειτουργούν”, αλλά χωρίς φλόγα, χωρίς σύνδεση, χωρίς νόημα.

Αυτό είναι το Leadership Fatigue — η εξουθένωση πίσω από το χαμόγελο της αντοχής.

Τι είναι το Leadership Fatigue;

Στην ψυχολογία των οργανισμών, το Leadership Fatigue περιγράφει την επαγγελματική, συναισθηματική και αξιακή κόπωση των ανθρώπων που έχουν ηγετικούς ρόλους.

Δεν είναι απλώς burnout.

Είναι η στιγμή που:

• Ο ηγέτης παύει να εμπνέεται.

  
  

• Δεν νιώθει πια το “γιατί” πίσω από τις ευθύνες.

  
  

• Συνεχίζει “μηχανικά”, γιατί πρέπει.

  
  

• Έχει “παραιτηθεί εσωτερικά”,

  ενώ εξωτερικά εξακολουθεί να φαίνεται ενεργός και δυνατός.»

Πώς φτάνουν οι ηγέτες εκεί;

Η ηγεσία σήμερα έχει γίνει μαραθώνιος χωρίς τερματισμό.

🔹 Υπευθυνότητα χωρίς όρια

🔹 Πίεση για αποδοτικότητα, εμπιστοσύνη, ενσυναίσθηση, ψυχραιμία — όλα μαζί

🔹 Συνεχής ανάγκη “να είσαι διαθέσιμος/η”

🔹 Αίσθηση μοναξιάς στην κορυφή

Οι ηγέτες κουβαλούν ευθύνη χωρίς αντίστοιχη φροντίδα.

Και όταν το περιβάλλον δεν αναγνωρίζει τη δική τους ευαλωτότητα, η ψυχική κόπωση γίνεται σιωπηλή παραίτηση.

Τα “σημάδια” του Leadership Fatigue

Απώλεια ενθουσιασμού.

Τα projects συνεχίζονται, αλλά χωρίς “σπίθα”.

Μειωμένη ενσυναίσθηση.

Ο ηγέτης δεν έχει πλέον συναισθηματικό χώρο να “ακούσει”.

Αποσύνδεση από το όραμα.

Οι στόχοι μοιάζουν μηχανικοί, όχι εμπνευσμένοι.

Αίσθηση απομόνωσης.

“Ποιος καταλαβαίνει πραγματικά τι περνάω;”

Εσωτερικός κυνισμός.

Από “θέλω να προσφέρω” → “δεν έχει πια νόημα”.

Είναι η στιγμή που η ηγεσία παύει να είναι λειτούργημα και γίνεται επιβίωση.

Ψυχολογικές ρίζες του φαινομένου

Το Leadership Fatigue δεν είναι αδυναμία —

είναι φυσική συνέπεια μιας κουλτούρας διαρκούς προσφοράς χωρίς ανάπαυση.

Η “τοξική ανθεκτικότητα”: “δεν επιτρέπεται να κουραστώ”.

Η ταύτιση του εαυτού με τον ρόλο: “αν δεν ηγούμαι, ποιος είμαι;”

Η απουσία συναισθηματικής φροντίδας από το σύστημα.

Οι ηγέτες δεν καίγονται επειδή δεν αντέχουν.

Καίγονται επειδή δεν τους επιτρέπεται να είναι άνθρωποι.

Quiet Quitting στην Ηγεσία

Το “quiet quitting” των ηγετών δεν σημαίνει ότι φεύγουν.

Σημαίνει ότι μένουν, αλλά αποσυνδέονται.

Δείχνει ως “σταθερότητα”, αλλά είναι σιωπηλή απώλεια.

Ο οργανισμός συνεχίζει να λειτουργεί, αλλά χωρίς παλμό, χωρίς έμπνευση, χωρίς πραγματική ηγεσία.

Και αυτό έχει domino effect:

όταν ο ηγέτης “παραιτείται εσωτερικά”,

ολόκληρη η ομάδα αρχίζει να λειτουργεί με χαμηλή ενέργεια, χωρίς όραμα.»

Πώς μπορούμε να προλάβουμε ή να αναστρέψουμε το Leadership Fatigue

• Αυτοπαρατήρηση – Επίγνωση.

Αναγνώρισε τα σημάδια νωρίς: κούραση, απάθεια, έλλειψη χαράς.

• Αυθεντική ευαλωτότητα.

Οι ηγέτες που τολμούν να πουν “κουράστηκα”,

διδάσκουν αληθινό θάρρος.

• Χώρος ανάπαυσης και αναστοχασμού.

Δεν είναι πολυτέλεια — είναι συνθήκη βιωσιμότητας.

• Αναθεώρηση ρόλου και νοήματος.

Επανεξέτασε: “Γιατί κάνω ό,τι κάνω; Ποιος/α θέλω να είμαι ως ηγέτης;”

• Οργανωσιακή φροντίδα.

Οι οργανισμοί οφείλουν να φροντίζουν τους ηγέτες τους,

όχι μόνο να απαιτούν από αυτούς.

Από την εξάντληση στην επανασύνδεση

Η επανεκκίνηση της ηγεσίας ξεκινάει από τη σιωπή, όχι από το επόμενο meeting.

Χρειάζεται χώρο, αυτοφροντίδα, επαναπροσδιορισμό.

Γιατί δεν μπορείς να εμπνεύσεις, αν πρώτα δεν είσαι εσύ συνδεδεμένος με αυτό που σε εμπνέει.

Ηγεσία δεν σημαίνει να έχεις όλες τις απαντήσεις — σημαίνει να έχεις την ενέργεια να ρωτήσεις ξανά.

Το Leadership Fatigue δεν είναι αποτυχία.

Είναι σήμα ότι ήρθε η ώρα να αλλάξει το πώς αντιλαμβανόμαστε την ηγεσία.

Όχι ως ρόλο υπερ-ανθρώπου,

αλλά ως ανθρώπινη διαδικασία σχέσης, ενέργειας και νοήματος.

Γιατί στο τέλος,

οι ηγέτες που αντέχουν,

είναι αυτοί που επιτρέπουν στον εαυτό τους να σταματήσει, να ξεκουραστεί και να επανέλθει.